Word Chimes: Σκιες — by Unknown on

0 comment

Φόρεσα τη σκιά μου κοστούμι να μη με πνίγουν άλλο τα σκοτάδια  και βγήκα μπρος στο φως να με ανακαλύψω Τι χρώμα να'ναι...

Θυσιες — by Unknown on

0 comment

  Νόμιζα ότι θα μένατε πίσω... πίσω από το παραπέτασμα Εκεί όπου σφαίρες ψυχρές  σας ψιθύριζαν το θάνατο Μα αφού σας μίλησε η ...

Τα στοιχεια — by Unknown on

0 comment

 Τα πάντα έκαψε... και όταν δεν είχε μείνει τίποτα πια άρχισε να καταπίνει τον εαυτό της ...έσβησε και αυτή από την ίδια μανία Ό...

Αληθεια — by Unknown on

0 comment

  Όταν δεν ξέρω τι να πω  ξέρω πως στέκομαι μπροστά σε μιαν αλήθεια Γυμνή εγώ από ανθρώπινα φτιασίδια γυμνή κι αυτή όπως την...

Κριτικη & Υποκρισια — by Unknown on

0 comment

Όχι δεν είναι ένα ακόμη βιβλίο της Jane Austen, πως θα μπορούσε άλλωστε. Είναι το δίδυμο (όχι τρόικα ή κουαρτέτο για να μιλήσω και με ...

Συντονιστε τα ρολογια σας — by Unknown on

0 comment

Το παρόν μας δίνει για άλλη μια φορά τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουμε το πόσο σημαντική είναι η μνήμη.   Και εδώ δεν αναφέρομαι στο έ...

Βραδινη παρασταση — by Unknown on

0 comment

Μέσα σ'ένα δωμάτιο, άδειο από έπιπλα και ανθρώπους...Γεμάτο από σκέψεις φαντάσματα. Σκέψεις σκεπασμένες με άσπρα σεντόνια, που α...

Η Ανθρωποτης — by Unknown on

0 comment

Έκαψε τη γη, μόλυνε τον αέρα, κυνήγησε τα ζώα, εχθρεύτηκε το είδος της... Και αναρωτιέται πόσο ακόμα θα περπατά -με τα άλλοτε γυμνά...

Word Chimes: Κρυψωνες — by Unknown on

0 comment

  "Έψαχνε τρόπο να μεταφέρει τα όνειρα της  στο μυαλό μιας ηρωίδας... Στο τέλος κατάλαβε... Κρυβόταν από όλα όσα ήθελε να ζήσ...

Word Chimes: Το κοκκινο παραμυθι — by Unknown on

0 comment

Αυτό το παραμύθι είναι αλλιώτικο απ'τα άλλα.  Είναι για ένα κορίτσι που θέλησε να φτάσει στη πιο δύσβατη πλευρά του εαυτού της. Πάλ...

Word Chimes: Εποχικο — by Unknown on

0 comment

 Με τη μαγεία τούτου του κόσμου έραψε φουστάνι  κι ύστερα με στεφάνι τίμησε τα χρώματα της γης "Έαρ εσύ, καλή μου νύμφη Σπε...

Το Δειπνο — by Unknown on

0 comment

Έ στρωσα το τραπέζι μου όσο πιο λιτά μπορούσα. Άσπρο τραπεζομάντηλο και κρυστάλλινα ποτήρια.  Η μοναδική μου καλεσμένη ήρθε και κάθησ...

Τα νηματα σου — by Unknown on

0 comment

Ως πότε τα νήματα σου θα κινούνται από δυνάμεις που σε βλέπουν για παιχνίδι.... Ως πότε θα αφήνεσαι στα χέρια τους, καμωμένος από ...