Ακατεργαστο

Θολό και ασχημάτιστο
την ομορφιά του κρύβει

Σε χέρια πέφτει μιαρά
και στη βρωμιά του κόσμου

Χαμένο γυρνά εδώ κι εκεί
μιαν αξία να'βρει για σκοπό

Γιατί η δική του, δεν αφορά
ούτε την πίστεψε ποτέ του

Μα ο χρόνος σκύβει, οδηγός
απάνω του εργαλεία απλώνει

Και του αλλάζει τη μορφή
σαν να γεννιέται απ'την αρχή

Αυτή η λάμψη που'ρχεται...
μην είναι ότι ζητά;

Κοντά στον πρώτο το σκοπό
τη μέγιστη φτάνει αξία, τη δική του

Word Chimes



 

Google+ Followers

Top Blogs

Facebook Page

Pinterest

Followers

Follow this blog with bloglovin

Follow Word Chimes