Εαυτον



Άσπρος και χλωμός σαν το χαρτί
Περιμένει χέρια
Να αλλάξει, να διαφοροποιηθεί
να τσακιστεί και να σχιστεί εν μια νυκτί

Και ύστερα πάλι
να απλωθεί σ'ένα τραπέζι
Να τραβιέται απ'τη μια μεριά 
και να ισιώνει απ'την άλλη

Με βάρος να ξαναβρεί την αρχική μορφή
με βάρος να ξαναχρησιμοποιηθεί
μα με ελαφρότητα σε χέρια αδειανά
να τοποθετηθεί

Μαύρος και πυκνός σαν τη γραφή
Προσμένει ανθρώπους
Να περάσει, να αλλοιώσει
να λερώσει και να σημαδέψει εν μια στιγμή

Και ύστερα πάλι 
ξανά να αφήσει τα σημάδια του
Χαράγματα σε επιφάνεια ζωντανή
και πληγές σε ανθρώπινες ψυχές

Με χαρά να αντικρίζει το εγώ του
με χαρά να δέχεται την επίδραση του
μα με πικρή στεναχώρια να ακουμπά
την μελλοντική του μοναξιά

Word Chimes





 

Google+ Followers

Top Blogs

Facebook Page

Pinterest

Followers

Follow this blog with bloglovin

Follow Word Chimes